Odcinek ten był najbardziej rozbudowany, w miejscach nie osłoniętych przeszkodami terenowymi składał się z kilku linii okopów, rowów przeciwczołgowych i stanowisk ogniowych. Umocnienia ziemne uzupełniały schrony: w okolicach Stryszewa (dwa obiekty), obok Borowego Młyna na przesmyku między jeziorami Chłop i Wędromierz (dwa obiekty), pod Rybojadami obok posterunku Grenzschutzu (dwukondygnacyjny, zamaskowany jako budynek cywilny), Ponadto w Rybojadach wybudowano jaz na Obrze umożliwiający podniesienie poziomu wody w jeziorze Rybojadło o 2 m.
Część południowa Najmniej znany i słabo zbadany odcinek położony na południe od Trzciela i prowadzący do Odry pod Klenicą. Składał się z umocnień ziemnych i opierał o naturalne przeszkody.
Obrona Pozycji Trzcielskiej w 1945 r. Pozycja Trzcielska miała być broniona przez dwa korpusy armijne, po trzy dywizje każdy. Jednak błyskawiczne postępy Armii Czerwonej w czasie operacji wiślańsko-odrzańskiej rozpoczętej 12 stycznia 1945 r. pokrzyżowały te plany. W pośpiechu zdołano przerzucić na rubież obronną oddziały rezerwowe i Volkssturm.