W latach 1978–1982 uczestniczył w nielegalnych wykładach prowadzonych przez Constantina Noicę. W 1980 r. rozpoczął pracę jako wykładowca Uniwersytetu w Bukareszcie, ale dwa lata później z powodów politycznych otrzymał zakaz prowadzenia zajęć ze studentami. W latach 1983–1984 otrzymał po raz drugi stypendium Fundacji Humboldta i powrócił do Instytutu Historii Sztuki. Pracę tę stracił w kwietniu 1989, kiedy otwarcie poparł Mirceę Dinescu, sprzeciwiającego się reżimowi komunistycznemu w RumuniiBrigid Haines, Lyn Marven, Herta Müller, Oxford 2013, s. 54.. Został zesłany do wsi Tescani, w okręgu Bacău i otrzymał zakaz publikowania. Po rewolucji rumuńskiej w grudniu 1989 współtworzył New Europe College i czasopismo Dilema. Powrócił na Uniwersytet Bukareszteński, na stanowisko profesora, gdzie prowadził wykłady z zakresu historii sztuki i filozofii religii. Pisze prace z zakresu historii i teorii sztuki, a także antropologii kultury i filozofii.

Działalność polityczna W czasach studenckich wstąpił do Rumuńskiej Partii Komunistycznej, ale w maju 1982 został z niej usunięty.