W grudniu 1989 objął stanowisko ministra kultury, które sprawował do 1991 r. W latach 1997–1999 kierował resortem spraw zagranicznych. W latach 2000–2004 był członkiem Narodowego Kolegium ds. Studiów nad Aktami Securitate, ale zrezygnował z tego stanowiska w proteście przeciwko naciskom politycznym na członków Kolegium. W 2004 został doradcą d.s. polityki zagranicznej prezydenta Traiana Băsescu. Zrezygnował z tej funkcji w 2005 r., z powodów zdrowotnych.
Życie prywatne W 1971 r. poślubił Catrinel Marię Petrulian, z którą ma dwóch synów (Matei, Mihai).
Publikacje 2012: On Angels – Exposition for a Post Modern World. 1974: Călătorie în lumea formelor („Podróż do świata form”). 1980: Pitoresc și melancolie 1981: Francesco Guardi 1986: Ochiul și lucrurile („Oko i rzeczy”) 1988: Minima moralia („Minimum moralne”) 1991: Dialoguri de seară („Dialogi wieczorne”) 1993: Jurnalul de la Tescani 1994: Limba păsărilor („Język ptaków”) 1996: Chipuri și măști, ale tranziției („Twarze i maski transformacji”) 2002: Transformări, inerții, dezordini.