Tadeusz AbłamowiczW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Thaddäus Abłamowicz”. (ur. 2 lutego 1884 w Nowej Wsi Narodowej, zm. 1940 w ZSRR) – major rezerwy artylerii Wojska Polskiego, urzędnik bankowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 2 lutego 1884 w Nowej Wsi Narodowej (obecnie Kraków) jako syn Stanisława• i Marii z domu Matuszewicz. Miał sześcioro rodzeństwa: Stanisławę, Marię, Piotra, Adama, Włodzimierza i Witolda.
Uczył się w C. K. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, gdzie w 1902 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości. Następnie w 1906 ukończył studia na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a rok później uzyskał absolutorium. W trakcie studiów udzielał się we wspieraniu emigrantów pochodzących z obszaru zaboru rosyjskiego. Jako jednoroczny ochotnik C. K. Armii odbywał służbę w 2 pułku artylerii fortecznej w Krakowie od 1906 do 1907. Później posiadał przydział do tej jednostki trafiając do niej na ćwiczenia•••. W rezerwie korpusu artylerii fortecznej został mianowany kadetem z dniem 1 stycznia 1909, następnie awansowany na chorążego 1 stycznia 1909 i na stopień podporucznika z dniem 1 stycznia 1912.