Legion Pułaskiego (ang. Pulaski’s Legion) – amerykański oddział wojskowy wchodzący w skład Armii Kontynentalnej, który brał udział w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Formowanie legionu rozpoczęło się 28 marca 1778 w Baltimore w stanie Maryland. Organizatorem i dowódcą oddziału był Polak, generał Kazimierz Pułaski.
Geneza Kazimierz Pułaski był jednym z polskich dowódców walczących w konfederacji barskiej. Po jej upadku w 1772 emigrował do zachodniej Europy, a następnie do Ameryki, gdzie włączył się do walk o niepodległość Stanów Zjednoczonych.
Awansował do stopnia generała brygady; powierzono mu wtedy dowództwo nad oddziałem kawalerii. Pułaski wykazał się swoimi zdolnościami w walce. Dochodziło jednak do nieporozumień między nim a jego amerykańskimi przełożonymi i podkomendnymi. Jedną z przyczyn było to, że Pułaski miał problemy z porozumiewaniem się po angielsku. Amerykanie niechętnie też patrzyli na to, że dowódcą jest cudzoziemiec. Obie strony miały odmienne zdania na temat użycia kawalerii. Amerykanie chcieli jazdę wykorzystywać przeważnie do działań rozpoznawczych, a Pułaski – do działań ofensywnych. Chciał też sformować oddział ułanów, czemu sprzeciwiali się Amerykanie. Ostatecznie więc w marcu 1778 złożył dymisję i udał się do Yorktown, gdzie spotkał się z generałem Horatio Gatesem.