Minzakir Abdurachmanowicz Absalamow (; ur. we wsi Wierchnije Otary, zm. 10 czerwca 1981 w Moskwie) – radziecki działacz wojskowy narodowości tatarskiej, doktor nauk wojskowych, kombrig (od 5 lutego 1939), generał major (od 4 czerwca 1940).
Życiorys Urodził się w tatarskiej rodzinie chłopskiej. W 1914 ukończył medresę, zdał eksternistycznie egzaminy на wiejskiego nauczyciela w 1915. W sierpniu 1915 powołany do wojska, brał udział I wojnie światowej; był starszym podoficerem 35 Syberyjskiego zapasowego pułku strzeleckiego. W 1917 był dowódcą kompanii, członkiem Rady Tiumeńskiej, od grudnia 1917 sekretarz Komitetu Żołnierzy-Muzułmanów Tatarskiego Czerwonogwardyjskiego Batalionu. W marcu 1918 został wzięty do niewoli niemieckiej. W listopadzie 1918 uwolniony, od grudnia 1918 – w białej armii.
W kwietniu 1919 wstąpił do RChACz. W 1922 ukończył Akademię Wojskową Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej, w 1928 kursy doszkalające wyższego personelu dowódczego.