W czasie wojny domowej w 1919 walczył na Froncie Południowym i Zachodnim, dowodził powstańczym oddziałem tatarskim na Krymie. Od kwietnia do sierpnia 1919 był przewodniczącym Krymskiego Muzułmańskiego kolegium Wojskowego. Od czerwca 1920 do lutego 1921 był zastępcą szefa wydziału wojskowego, od czerwca 1921 tłumacz, od września 1922 sekretarz, attaché wojskowego w Turcji. Od października 1927 szef oddziału zwiadu sztabu Samodzielnej Kaukaskiej Armii, od listopada 1931 dowódca i komisarz 1 Azerbejdżańskiego Pułku Strzelców Górskich. Od kwietnia 1933 do września 1937 attaché wojskowy przy poselstwie ZSRR w Persji. Od lutego 1938 szef 2 Kursu Specjalistów Floty, od października 1938 pełniący obowiązki szefa katedry zwiadu Akademii Wojskowej im. Frunzego. Od stycznia 1940 szef wydziału zwiadu sztabu Frontu Północno-Zachodniego; brał udział w wojnie radziecko-fińskiej. Od września 1940 szef katedry zwiadu Wyższej Specjalnej Szkoły Sztabu Generalnego RChACz.
Po ataku Niemiec na ZSRR został przy sztabie Frontu Południowo-Zachodniego. Od lipca 1941 dowodził 22, następnie 17 Brygadą Strzelecką. Od sierpnia 1942 dowodził 4 Szkolną Brygadą Południowouralskiego Okręgu Wojskowego.