Walerian NiedźwieckiW ewidencji wojskowej (Roczniki Oficerskie 1923, 1924) tożsamość była podana jako Walerian Niedźwiedzki, (ur. 6 stycznia 1897 w Krymidowie, zm. 1940 w ZSRR) – polski ziemianin, działacz niepodległościowy i społeczny, kapitan piechoty rezerwy Wojska Polskiego, poseł na Sejm II i III kadencji (1928-1935) w II RP, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Był synem Karola (ziemianin) i Adeli. Urodził się 6 stycznia 1897 w Krymidowie koło Horożanki na obszarze powiatu stanisławowskiego. Od 1912 działał w Polskich Drużynach Strzeleckich we Lwowie. Odbywał ćwiczenia w VIII Lwowskiej Drużynie Skautowej. Zdał maturę w II Szkole Realnej we Lwowie. Do 1914 ukończył rok studiował w Szkole Politechnicznej we Lwowie.
Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. W sierpniu 1914 był sekcyjnym I batalionu. Później służył w III plutonie I batalionu w składzie I Brygady do września 1914. Przebywał na leczenie. Odbył kształcenie w Szkole Podchorążych w Marmarosz-Sziget od grudnia 1914 do końca stycznia 1915. Służył w 3 pułku piechoty w składzie II Brygady, a od połowy 1915 służył w III batalionie 4 pułku piechoty w składzie III Brygady. Został awansowany do stopnia chorążego piechoty 15 listopada 1915, następnie mianowany podporucznikiem piechoty 18 sierpnia 1916.