ich dziećmi byli Feliks (1882-1950, prawnik, wiceprezes Prokuratorii Generalnej), Maria Baranowska (1884-1912, żona Dantego Baranowskiego), Edwin (1898-1964, chemik).
16 kwietnia 1900 otrzymał I stopień szlachectwa. Otrzymał tytuły honorowego obywatelstwa miasta powiatowych, w których pełnił urząd starosty. W 1909 otrzymał tytuł członka honorowego Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego we Lwowie.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) w okresie II Rzeczypospolitej został awansowany na stopień podporucznika weterana Wojska Polskiego.
Został pochowany w kwaterze powstańczej na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie honorowi Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego we Lwowie Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Podporucznicy II Rzeczypospolitej (weterani powstania styczniowego) Kategoria:Polscy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Powstańcy styczniowi Kategoria:Starostowie kamioneccy (Galicja) Kategoria:Starostowie sokalscy (Galicja) Kategoria:Starostowie złoczowscy (Galicja) Kategoria:Urodzeni w 1842 Kategoria:Zmarli w 1925