Strój kobiecy Strój dziewczęcy składał się z białej bluzki wykończonej przy mankietach falbanką, a pod szyją ozdobną, haftowaną kryzą. Na bluzkę zakładano wełniak „burok” (spódnicę z doszytą kamizelką). Dół „buroka” był utrzymany głównie w kolorze czerwonym z podłużnymi, czarnymi paskami, góra była czarna, wełniana lub płócienna, bardzo rzadko aksamitna. Czasami dziewczęta zamiennie zakładały karbowane, wiśniowe spódnice przyozdobione dołem trzema naszywkami lśniącej wstążki.
thumb|240px|Strój ludowy z okolic Częstochowy, Muzeum Częstochowskie Ważnym elementem stroju był fartuch. Przeważnie biały, koronkowy, wykończony plisami, a dołem marszczoną falbaną. W dni powszednie fartuch zastępowała wełniana zapaska także w podłużny deseń. Przeważał kolor czerwony z dodatkiem żółtego, czarnego i zielonego. Kobiety nosiły czarne, wysoko sznurowane trzewiki. Przed chłodem chroniła wełniana zapaska naramienna, która utrzymana była w tej samej tonacji kolorystycznej co spódnica, ale o znacznie szerszych pasach. Wykończenie stroju stanowiły czerwone korale (często prawdziwe). Przy ostatnim sznurze korali kobiety nosiły medalik z wizerunkiem Matki Boskiej Częstochowskiej. Na głowie nosiły białe lub czerwone chusty z cieniutkiej wełny z motywem kwiatowym w róże przewiązane do tyłu.