Mężatki zamiast chustek miały białe czepce często koronkowe, tiulowe, zawiązywane pod brodą na dużą kokardę.
Strój ludowy północnej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej Na przełomie XIX i XX w. strój kobiecy w okolicach Wyżyny Częstochowskiej wyglądał następująco: zapaska naramienna, spódnica (wełniak ze stanikiem) w podłużne trójkolorowe pasy (czerwone, niebieskie i białe) z cienką podłużną nitką w barwie sąsiedniego pasa oraz biały fartuch haftowany motywami kwiatowymi (z przewagą koloru niebieskiego). Mężatki nosiły biały czepiec przykryty wielokolorową chustą wiązaną w czub. Dziewczęta latem chodziły z odkrytymi głowami lub w słomkowych kapeluszach. W święta strój ten uzupełniały czarne, sznurowane buciki do pół łydki, w dni robocze kobiety chodziły w trepach lub boso.
Mężczyźni nosili niebieskie lub czarne kapoty ze stójką, przepasane z tyłu rzemiennym pasem, za który zatykali fajkę i kozik. Mieli płócienne koszule ze wstążką, a parciane, ciemnoniebieskie spodnie wpuszczali w czarne buty skórzane z długimi cholewami, w dni robocze latem chodzili boso. Stroju dopełniał czarny kapelusz (dynciak).
Zobacz też
stroje ludowe w Polsce
Przypisy
Bibliografia Muzyka i stroje, Chodźta, Obejrzyjta Strona o folklorze regionu częstochowskiego
Częstochowski