„Jar” wsparty przez zwiad konny piechoty miał ostrzelać niemieckie stanowiska w zachodniej części wsi Koczargi Stare, służby kwatermistrzowskie pułku miały przygotować się do przejęcia ewentualnej zdobyczy, zwłaszcza samochodów.
Polski atak poprzedziła tragiczna w skutkach potyczka pod Lipkowem. Około godziny 10:00 stacjonujący we wsi II pluton 2 kompanii I/78 pułku został zaskoczony przez kompanię niemieckiej piechoty, która niepostrzeżenie nadeszła od strony Stanisławowa. W walce poległo pięciu żołnierzy AK. Przeprowadzone później śledztwo udowodniło, że winę za tę porażkę ponosił dowodzący pododdziałem plut. Józef Polanica, który z powodu nadużycia alkoholu zaniedbał wystawienia ubezpieczeń. Wyrokiem sądu polowego został on skazany na śmierć i stracony.
Około godz. 16:00 główne siły Pułku „Palmiry-Młociny” opuściły pozycje wyjściowe i w bojowym szyku wyruszyły w kierunku traktu Babice – Leszno. W czasie przemarszu polskie oddziały zostały wykryte przez niemiecki samolot rozpoznawczy. Punktualnie o godz. 20:00 prawe skrzydło dowodzone przez por. „Dolinę” przystąpiło do ataku. Ułani chor. „Nieczaja” zdołali wyprzeć Niemców z Zaborowa i Zaborówka. Z kolei piechurzy por.