Od września 1939 działał w Białymstoku jako agitator na rzecz władzy radzieckiej, następnie od 1940 do czerwca 1941 pracował w polskiej redakcji Wydawnictwa Państwowego Białorusi. W 1943 wziął udział w zjeździe organizacyjnym ZPP, współpracował z pismami ZPP „Wolna Polska” i „Nowe Widnokręgi”.
W latach 1946–1948 był dyrektorem Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, następnie w latach 1951–1953 był pierwszym dyrektorem Państwowego Wydawnictwa Naukowego (PWN). W 1959 zasiadł w komitecie redakcyjnym Małej encyklopedii powszechnej PWN.
W 1946 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Jego żoną była Izabella z domu Zwayer (1909–1960), z którą miał syna Andrzeja (1938–2008, logik i filozof).
Zmarł 25 czerwca 1984. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B II 28, rząd 9, miejsce 29).
Przekłady Wsiewołod Iwanow: Powrót Buddy (ros. Возвращение Будды) oraz Hafir i Mariam (ros. Гафир и Мириам) Lew Gumilow: Dzieje dawnych Turków (współautor: Jerzy Litwiniuk) Franz Babinger: Z dziejów imperium Osmanów.