Od 1966 Bogdanowicz rozpoczął tworzenie reliefów dwustronnych, które powstawały z pozostałości mebli Słupskiej Fabryki Mebli. Są to obiekty kwadratowe z wyciętymi wewnątrz elementami prostokątnymi osadzonymi na metalowych osiach, które pozwalają na ich poruszanie, lub przeprute – i tak bywa najczęściej – wąską szczeliną, w pionie, poziomie czy po diagonali. W wybranym punkcie szczeliny, na pręcie przebiegającym wzdłuż jej całej długości, w otworze wyciętym w formie niewielkiego kwadratu lub koła, osadzona jest zazwyczaj  metalowa kulka lub sześcian, dające się obracać. Od tego niewielkiego, ruchomego, a jednocześnie głównego elementu kompozycji szczelina rozszerza się przeważnie, tworząc wydłużoną i wyostrzoną formę, przez którą przepływa przestrzeń, a w niej zataja się cień lub przedostaje się światło.