Armia „Pomorze” – związek operacyjny Wojska Polskiego utworzony wiosną 1939, zgodnie z planem operacyjnym „Zachód”.
W czasie kampanii wrześniowej armia dowodzona przez gen. dyw. Władysława Bortnowskiego występowała w składzie czterech dywizji piechoty (4., 9., 15., 16.), Pomorskiej Brygady Kawalerii oraz Pomorskiej i Chełmińskiej Brygady ON. Jej związki taktyczne bronić miały polskiego Pomorza. W obszarze operacyjnym armii znajdował się Korpus Interwencyjny przeznaczony do obrony interesów polskich w Gdańsku. Na prawym brzegu Wisły działała Grupa Operacyjna „Wschód” gen. bryg. Mikołaja Bołtucia. Armia, silnie nadwerężona w walkach na Pomorzu, uczestniczyła też w bojach pod Łowiczem i Sochaczewem.
Geneza i zadania thumb Utworzona 23 marca 1939 w celu obrony Pomorza przed atakiem niemieckim z kierunków zachodniego i wschodniego. O ugrupowaniu armii w dużej mierze zadecydowała możliwość interwencji od strony Wolnego Miasta Gdańsk. Siły armii zostały rozdzielone na dwie części, jedna miała bronić zachodniej granicy państwa, druga nie dopuścić do połączenia sił wroga działających od strony Prus Wschodnich z siłami działającymi z zachodu.