Tam Pandukabhaya miał rezydować przez następne kilka lat, umacniając swoją władzę.

Tymczasem słysząc o sukcesach siostrzeńca król Abhaya wysłał doń poselstwo z ofertą pokojową. Oferował mu podział władzy i stref wpływów na wyspie wzdłuż rzeki Mahaveli Ganga. Wieść o tym dotarła jednak do jego braci, którzy go zdetronizowali. Po abdykacji Abhayi, władzę przejął jego młodszy brat, książę Tissa. Młodsi bracia okrzyknęli go królem, aczkolwiek formalna koronacja miała się odbyć pod warunkiem zgładzenia Pandukabhayi i rozbiciu jego wojsk, do czego nigdy nie doszłoInformacje historyczne o mieście Anuradhapura na lokalnym portalu społecznościowym [dostęp 29.11.2015]. Dlatego przez 17 następnych lat tlącego się konfliktu – aż do koronacji Pandukabhayi – Sri Lanka nie miała powszechnie uznanego króla.

Wzmocniwszy swą armię wojownikami tubylców Pandukabhaya udał się na północny wschód wyspy, by zająć nowe tereny bliżej stolicy. Przez osiem następnych lat rezydował w Ridigala, w górach Aritha prowokując królewiczów. Książę Tissa zwlekał z rozprawą w nadziei, że siły uzurpatora się z czasem rozbiegną, lecz jego oczekiwania nie spełniły się. Wręcz przeciwnie, coraz więcej Tamilów i Syngalezów zmieniało stronę, przyłączając się do powstańców. Ostatecznie w 437 roku p.n.e.