królewscy bracia zdecydowali się do walnej rozprawy z siostrzeńcem, póki jeszcze mieli liczniejsze siły, i otoczyli powstańców w ich górskiej twierdzy. Pandukabhaya, nie widząc szans na zwycięstwo w otwartej bitwie, pozornie zaoferował wujom kapitulację, w zamian za korzystne warunki. Pewni zwycięstwa bracia akurat dyskutowali warunki kapitulacji, gdy Pandukabhaya zaskoczył ich nagłym atakiem, podczas którego Tissa i sprzymierzeni z nim bracia zginęli, a ich wojska uległy rozsypce.
Panowanie Po ostatecznym zwycięstwie Pandukabhaya oferował wujowi Abayi powrót na tron. Aczkolwiek gdy ten odmówił, sam (wraz z małżonką Swarnapali) koronował się na króla uznawanego przez wszystkie zamieszkujące wyspę narody, którą panował ponoć 70 lat, prowadząc państwo do rozkwitu.
Po wieloletnich wojnach król ten przyczynił się do zażegnania konfliktów między przybyłymi z subkontynentu indyjskiego kolonistami tamilskimi, Syngalezami oraz autochtonami, ciągnąc nowe granice administracyjne, powiększając powierzchnię uprawną oraz prowadząc politykę tolerancji religijnej.