Często zdarza się, że różni ludzi dochodzą do tych samych wniosków moralnych, wychodząc od zupełnie różnych poglądów czy przesłanek, nie tylko stricte moralnych, ale też religijnych. Istnieje też pogląd, zgodnie z którym moralność opiera się na pewnych uniwersalnych standardach, które nie zależą od kultury, religii czy grupy społecznej danej osoby. Wobec tego mogą istnieć zasady moralne, które skłonne byłyby zaakceptować osoby o bardzo różnych poglądach, niezależnie od wymienionych czynników, chociaż będą odwoływać się do innych norm najwyższego poziomu. Przykład może stanowić tutaj zasada szacunku dla osoby. Szacunek ten może wynikać z etyki chrześcijańskiej. Przedstawiciel tego poglądu będzie uzasadniał szacunek dla osoby posiadaną przez tę osobę nieśmiertelną duszą, wolną wolą oraz stworzeniem tej osoby na obraz i podobieństwo Boga. Będzie więc odwoływał się do objawienia uznawanego przez swą religię. Zupełnie inaczej podejdzie do sprawy zwolennik kantyzmu. On uzasadni szacunek dla osoby szacunkiem dla prawa moralnego, które ta osoba stanowi. Utylitarysta co do przesłanek nie zgodzi się ani z tym, ani z tym. Utylitarysta widział będzie bowiem obowiązek respektowania wolności osoby, będzie przyznawała tej osobie prawo do samostanowienia. W końcowym wniosku dojdzie jednak do uznania szacunku dla osoby.