Tak więc pomimo skrajnie różnych przesłanek w omówionych przypadkach osiągnięty został ten sam wniosek.
Kazimierz Szewczyk zauważa, że konsensus częściowy przypomina konsensus polityczny. Nie posiada jednakże wad w postaci odejścia od poglądów moralnych jego uczestników Jest wprost przeciwnie: konsensus częściowy afirmuje te poglądy. Nie przystaje na rozwiązania silniejszej strony ani nie prowadzi też do nihilizmu moralnego, chociaż krytycy częściowego konsensusu zauważają, że przystępujące doń osoby muszą osłabić częściowo swe przekonania moralne. Muszą to mianowicie zrobić w tej części swych poglądów, których nie można na siebie nałożyć. Z drugiej strony jednak część poglądów moralnych członków społeczeństwa nie opiera się na żadnych głębokim namyśle etycznym, wynikać może po prostu z niewiedzy. Tutaj swoją rolę do odegrania ma raczej edukacja takich członków społeczeństwa. Jako przykład Szewczyk podaje starania mające uratować życie każdego pacjenta za wszelką cenę, gdyż istnieją sytuacje, kiedy medycyna potrafi zapewnić choremu już jedynie spokojną śmierć.