W marcu 1794, na wniosek hetmana wielkiego koronnego Piotra Ożarowskiego, przygotowano nowy etat armii Obojga Narodów. Starał się on zachować co najmniej jednostki szkieletowe, możliwe do szybkiego uzupełnienia poprzez mobilizację szeregowych. Brygady kawalerii narodowej miały składać się ze sztabu i sześciu chorągwi. W skład sztabu wyższego brygady wchodzili: brygadier, wicebrygadier i major. Natomiast sztaby średni i niższy z kwatermistrza pełniącego jednocześnie obowiązki audytora, adiutanta, chirurga sztabowego, furiera sztabowego, trębacza sztabowego oraz konowała, siodlarza, profosa i podprofosa. Dodatkowo w brygadach służyło jeszcze trzech namiestników sztandarowych.
W skład chorągwi miało wchodzić 47 ludzi, w tym trzech oficerów: porucznik, podporucznik i chorąży. Poza tym także jeden namiestnik, 20 towarzyszy, dwóch kaprali, 20 szeregowych i jeden trębacz. Dodatkowo na dwie chorągwie przewidziano po jednym felczerze i kowalu. W każdej brygadzie miał znajdować się jeden wóz sztabowy i 6 wozów chorągwianych. Na utrzymanie brygady kawalerii przewidywano 245 453 zł. Ze względu na wybuch insurekcji kościuszkowskiej etat ten nie wszedł jednak w życie.