Został redaktorem naczelnym tego czasopisma, pełniąc tę funkcję w całym okresie jego wydawania od 1974 do 1990. Publikując artykuły podpisywał się własnym imieniem i nazwiskiem bądź też używał inicjałów „W”, „WK”, „wik”, „WiK”. Podczas pracy dziennikarza lokalnego pełnił także funkcję korespondenta PAP w Tarnobrzegu i w Sanoku. Ponadto był w składzie sekcji wydawniczej redakcji Tomu IV (1979) i Tomu V (1980) „Rocznika Sanockiego”. Był współautorem publikacji pt. Autosan. Praca zbiorowa pod redakcją Adama Orłowskiego, wydanej z okazji obchodów 150-lecia powstania fabryki. Był także poetą, prozaikiem i publicystą. Wiersze pisał od czasów szkolnych. Jako poeta zadebiutował w miesięczniku „Odra” w 1958. Jego debiutem książkowym był tomik poezji pt. Drewno moje powszednie w 1963. Publikował w czasopismach o charakterze literackim oraz społeczno-kulturalnym. Należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej.
Działał w PZPR, funkcjonując jako wykładowca szkolenia partyjnego w Autosanie, był członkiem Miejskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w Sanoku. 8 stycznia 1980 został wybrany członkiem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krośnie.