Wiesław i Bogumiła Koszelowie mieli syna Przemysława. W Sanoku zamieszkiwali przy ul. Mariana Langiewicza w dzielnicy Wójtostwo. Wiesław Koszela na początku lat 90. przebywał na rencie i pozostawał obłożnie chory, a w ostatnich dniach życia przechodził ostre zapalenie płuc połączone z niewydolnością krążenia. Zmarł 15 maja 1993 w Sanoku w wieku 57 latW opinii red. Marka Pomykały, informacja o śmierci Wiesława Koszeli nie została podana w „Tygodniku Sanockim” z uwagi na komunistyczny charakter „Gazety Sanockiej – Autosan”. Por. . Jego żona Bogumiła (ur. 1935), zmarła niespełna rok później, 2 lub 3 maja 1994. Pierwotnie zostali pochowani na cmentarzu Centralnym w Sanoku, a w 1994 ich szczątki zostały przeniesione na cmentarz w Głogowie–Brzostowie.
Publikacje Tomiki poezji Drewno moje powszednie (1963, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza) Podnoszenie słów Bieszczadzka ballada (1979, Krajowa Agencja Wydawnicza) Tylko horyzont wokół i rdzeń pustki...