Na mocy rozejmu Otto z Northeimu miał ponownie otrzymać Bawarię, tak się jednak nie stało. Po nieudanej próbie zbrojnego wystąpienia w 1075 roku, zakończonej klęską w bitwie nad Unstrutą pogodził się z królem (m.in. otrzymując nominację na królewskiego namiestnika w Saksonii), ale już w 1076/1077 ponownie był jednym z przywódców opozycji, aktywnie wspierając antykróla Rudolfa z Rheinfelden (m.in. uczestniczył w latach 1078–1080 w bitwach pod Mellrichstadt i Flarchheim, odznaczając się męstwem i walnie przyczyniając się do zwycięstw Rudolfa). Po śmierci Rudolfa w bitwie nad Elsterą Otto wspierał kolejnego antykróla, Hermana z Salm.
Dobra Northeim na początku XII w. przypadły królowi Niemiec Lotarowi z Supplinburga, który poślubił wnuczkę Ottona, Rychezę.
Rodzina Około 1050 Otto poślubił Rychezę (zm. w marcu 1083), wdowę po hrabim Werl Hermanie, być może córkę księcia Szwabii Ottona II. Ze związku tego pochodziło czterech synów i cztery córki: Etelinda, żona księcia Bawarii Welfa I, a następnie hrabiego Calvelage Hermana (zm. po 1071), Kuno, hrabia Beichlingen (zm. 1103), Matylda, żona hrabiego Werl-Arnsberg Konrada II, Henryk Gruby, margrabia Fryzji (zm. 1101), Zygfryd, hrabia Boyneburga (zm. 1107), Otto (?), Ida, żona hrabiego Wettinu Thimona (zm. 1091), nn. córka.
Bibliografia
Kategoria:Władcy Bawarii Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w 1083