Zdaniem Volkmara Fritza bajka Jotama była pierwotnie niezależnym utworem, wtórnie włączonym do opowieści o Abimeleku. Ukazuje ona bezproduktywność instytucji królestwa. Gerhard von Rad uważa ją za utwór o charakterze całkowicie świeckim, w którym krytyka instytucji królestwa nie wynika z motywów religijnych, a społecznych. Uważa, że wywodzi się ona z kręgów wolnego chłopstwa, którego niezależność została ograniczona wskutek powstania monarchii. Frank Crüsemann z kolei uważa, że wywodzi się ona z kręgów bogatych właścicieli ziemskich, którzy przewodzili ruchowi antymonarchistycznemu. Ponieważ za czasów Salomona zostali oni włączeni do aparatu władzy, datuje je na okres początków monarchii w Izraelu. Rüdiger Bartelmus datuje utwór na okres panowania Jehu i wiąże jej powstanie z kręgami arystokratycznymi, których wolność została ograniczona. Martin Buber nazwał bajkę „najmocniejszym utworem antymonarchistycznym światowej literatury”.
Przypisy
Linki zewnętrzne https://www.biblijni.pl/czytania/4233_czytanie_z_ksiegi_sedziow.html https://www.nastrazy.pl/archiwum/2002_5_06.htm http://www.flowersinisrael.com/photo-TuBishvat.htm
Bibliografia Pismo Święte Stary i Nowy Testament, wyd. Św. Wojciech, Poznań 2011, . Pismo Święte Stary i Nowy Testament, wyd. Pallotinum, Poznań-Warszawa 1990, s. 240 (Sdz 9, 6-15.)
Kategoria:Wydarzenia opisane w Starym Testamencie