w kraju nie działały zarówno silne formacje centrowe, jak i lewicowe. W związku z ordynacją wyborczą wprowadzoną w Jordanii przed pierwszymi od 1956 wielopartyjnymi wyborami parlamentarnymi, która zezwalała na start kandydatom popartym przez partie, a nie przez stowarzyszenia i organizacje społeczne, Bracia Muzułmańscy utworzyli partię Islamski Front Działań. W silnie podzielonym parlamencie wyłonionym w wyborach w 1993 zdobyła ona jedynie szesnaście mandatów.
Od 1989 zmieniły się relacje Braci Muzułmańskich z jordańską monarchią. Organizacja zaczęła poddawać krytyce działania dworu. W 1994 potępiła zawarcie traktatu pokojowego z Izraelem, który w jej ocenie był zdradą czterdziestoletnich relacji jordańsko-palestyńskich. Na tak surową ocenę wpływ miał fakt, iż znacząca część aktywistów Bractwa ma palestyńskie pochodzenie. W celu przeciwstawienia się traktatowi islamiści podjęli krótkotrwałą współpracę z jordańską lewicą panarabską. Zorganizowane przez nich demonstracje przeciwko traktatowi zebrały jednak tylko ok. 5 tys. osób.