Joseph Booth (ur. 26 lutego 1851 w Derby; zm. 1932 w Weston-super-Mare) – angielski niezależny misjonarz działający na terenie obecnego Malawi, Lesotho, i Afryki Południowej. Z powodu radykalnych poglądów religijnych oraz egalitarnej postawy politycznej był wiązany z powstaniem, które wybuchło w styczniu 1915 roku w Niasie (obecne Malawi).
Joseph Booth pochodził z bardzo religijnego domu. Był niezależny, dociekliwy i bardzo wcześnie podał w wątpliwość wiarę religijną swoich rodziców. Przejawiał zdecydowanie krytyczną postawę wobec wszelkiej władzy. Zdolny samouk. W trakcie swojego życia był agnostykiem, baptystą, adwentystą dnia siódmego oraz przedstawicielem Towarzystwa Strażnica. Z powodu częstych zmian religii, które kolejno wykorzystywał do realizowania swoich celów, został nazwany „autostopowiczem religijnym”. Do chrześcijaństwa doprowadziło go czytanie dzieł Thomasa Paine’a.
Życiorys W latach 80. XIX wieku Joseph Booth był hodowcą owiec w Nowej Zelandii oraz świeckim kaznodzieją baptystów w Australii. W 1891 roku wprowadzono nowy sposób organizowania misji w Afryce prowadzonych przez osoby świeckie z praktycznym wykształceniem.