Flebografia jest wykonywana w ramach jednoczesnego leczenia wewnątrznaczyniowego obejmującego wstawienie stentu, filtru do żyły głównej dolnej lub celowanego podania leków trombolitycznych.
Leczenie Leczenie zespołu żyły głównej dolnej jest ukierunkowane na etiologię choroby. W przypadku zakrzepu żyły głównej dolnej stosuje się leki przeciwzakrzepowe, w tym heparynę drobnocząsteczkową, heparynę niefrakcjonowaną lub fondaparinuks. Zapobiegają one powiększaniu się skrzepliny oraz powikłaniom zatorowym, ale nie powodują lizy skrzepu, co naraża chorego na rozwój zespołu pozakrzepowego. W celu rozkładu skrzepliny stosuje się leki trombolityczne oraz wykonuje się zabieg usunięcia skrzepliny metodą otwartą lub wewnątrznaczyniową. Leczenie trombolityczne jest bardziej skuteczne niż leczenie przeciwkrzepliwe, jednak nie zawsze jest skuteczne i wiąże się z ryzykiem powikłań krwotocznych. Zabieg wewnątrznaczyniowy umożliwia wstawienie stentu do naczynia oraz wykonanie celowanej trombolizy, którą cechuje mniejsze ryzyko powikłań ogólnoustrojowych. U niektórych chorych zakłada się filtr do żyły głównej dolnej celem zmniejszenia ryzyka powstania zatoru płucnego.