Przy rozległym niedrożnym odcinku żyły głównej dolnej obrzęk obejmuje również narządy płciowe, podbrzusze, okolicę lędźwiową, a czasem również nadbrzusze. U 12% chorych z zakrzepicą żyły głównej dolnej współwystępuje zatorowość płucna, którą sugeruje ból w klatce piersiowej i duszność. U części chorych z zakrzepicą może występować gorączka.
Rozpoznanie Rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym choroby, ultrasonografii dopplerowskiej (USG doppler), flebografii i tomografii komputerowej.
USG dopplerowskie pozwala stwierdzić brak ciągłego przepływu żylnego przez żyłę główną dolną oraz brak zmienności oddechowej przepływu, stwierdza się jednofazowy, burzliwy przepływ z wysokimi wartościami prędkości przepływu przez żyłę. Ultrasonografia umożliwia stwierdzenie zewnętrznego ucisku na żyłę główną dolną. Tomografia komputerowa pozwala uwidocznić zakrzep w żyle głównej dolnej oraz odróżnić zakrzep od czopu nowotworowego, poprzez stwierdzenie wzmocnienia kontrastowego lub ubytku wypełnienia. Rezonans magnetyczny pozwala z większą dokładnością zobrazować zakrzep, jest stosowany u chorych, u których nie można podawać jodowych środków kontrastujących.