New Zealand Cyclist Corps – nowozelandzkie jednostki kolarzy z okresu I wojny światowej.
Historia New Zealand Cyclist Corps został utworzony w Nowej Zelandii w marciu 1916 z żołnierzy którzy zgłosili się na ochotnika i przechodzili szkolenie jako dragoni (Mounted Rifles). W założeniu korpus miał być używany jako mobilne, lekkie siły piechoty, zdolne do szybkiego poruszania się i pościgu za wrogiem na rowerach, ale walczące jak zwykła piechota. Pomimo takich założeń, trwająca na froncie zachodnim wojna okopowa spowodowała, że oddziały rowerowe używane były głównie do innych, pomocniczych zadań.
Już we Francji, New Zealand Cyclist Corps został połączony z 5 Kompanią Australian Cycling Corps tworząc 2nd Cyclist Battalion w II ANZAC Corps. Jednostka była dowodzona głównie przez oficerów nowozelandzkich. Batalion składał się z kwatery i trzech kompanii, z których każda składała się z trzech plutonów. Łącznie każdy batalion liczył 26 oficerów oraz 310 podoficerów i szeregowców.
Żołnierze jednostek kolarskich służyli w wielu rolach pomocniczych, zajmowali się między innymi układanie kabli telefonicznych, kontrolą ruchu drogowego, naprawianiem okopów, rozładowywaniem zaopatrzenia z wagonów kolejowych, chowaniem zmarłych i nawet pracami przy żniwach.