Żołnierze używali bardzo różnorodnego sprzętu rowerowego, głównie rowerów z Birmingham Small Arms Company, modeli od Mark I do Mark IV. Zazwyczaj uzbrojeni byli w karabiny Lee-Enfield w wersji z krótszą lufą, tzw. Short Magazine Lee Enfield (SMLE). Karabiny mogły być przymocowywane do ramy roweru, czasami były także przewożone na plecach, używano także karabinów maszynowych Lewisa.
Po utworzeniu w 1917 nadrzędnej jednostki Australian Corps zawierającej pięć australijskich dywizji piechoty walczących na froncie zachodnnim, II ANZAC Corps został przemianowany na XXII Corps i Nowozelandczycy z 2nd Cyclist Battalion utworzyli XXII Corps Cycle Battalion, we wrześniu przemianowany na New Zealand Cyclist Battalion.
W czasie ofensywy we Flandrii w 1917 w czasie bitwy pod Messines rowerzyści Batalionu zbudowali 1800-metrową drogę pomocniczą i położyli wiele kabli telefonicznych za atakującymi żołnierzami. W 1918 New Zealand Cyclist Battalion wziął udział, jako jednostka piechoty, tzw. drugiej bitwie pod Lys (część ofensywy stu dni) i w drugiej bitwie nad Marną
W czasie wojny New Zealand Cyclist Corps stracił 64 żołnierzy, z czego 59 z powodu akcji nieprzyjaciela i mieli 259 rannych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Oddziały wojskowe I wojny światowej kategoria:Wojsko nowozelandzkie Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1916