Joel Teitelbaum (hebr. יואל טייטלבוים, ur. 18 stycznia 1887 w Syhocie Marmaroskim, zm. 19 sierpnia 1979 w Nowym Jorku) – ultraortodoksyjny rabin znany z radykalnego antysyjonizmu, autor dzieł Diwrej Joel i Wajoel Mosze oraz założyciel chasydzkiej dynastii Satmar.
Życiorys Urodził się 18 stycznia (13 stycznia według Edgara Glucka) 1887 w Syhocie na Węgrzech jako najmłodsze dziecko rabina Haniny Jom Tow Lipy Teitelbauma, prawnuka Mosze Teitelbauma i ucznia Jakuba Izaaka Horowica, oraz jego żony Chany Aszkenazi. W 1904 otrzymał ordynację rabinacką. Niedługo potem ożenił się z Chawą Horowic, z którą miał troje dzieci – Esterę (zm. 1921), Rachelę (zm. 1931) i Rojzele (zm. 1953). W tym samym roku zmarł jego ojciec. Rok później przeniósł się do miejscowości Satu Mare (jid. Satmar) w Rumunii, gdzie w 1934 objął stanowisko naczelnego rabina. Piastował również stanowisko naczelnego rabina Carei. W 1937 r. został mianowany do komitetu zarządzającego 150 tysiącami wierzących Żydów, co sprawiło, że stał się rozpoznawalną postacią w środowiskach ultraortodoksyjnych. Po śmierci pierwszej żony w 1936 ożenił się ponownie rok później z córką rabina Awigdora Szapiro, Altą Fajgą.