thumb|220px|Ołtarz w kaplicy św. Wawrzyńca z tablicami Mazarakich po bokach thumb|220px|Grobowiec Józefy z Girtlerów Mazarakowej, z lewej płyta Augusta Mazarakiego thumb|220px|Sklepienie kaplicy św. Wawrzyńca z widocznym witrażem herbowym Mazarakich w oknie
Kaplica pw. św. Wawrzyńca, zwana Mazarakich (inaczej również Gutteterowską lub Turzonowską) – jedna z kaplic w obrębie kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Krakowie, przylega do północnej nawy bocznej, pomiędzy kaplicą Bonerów a kruchtą północną.
Kaplicę wybudowano w l. 1423–1441 z fundacji rajcy krakowskiego Marka Noldenfressera. Z tego okresu zachowało się gotyckie okno z maswerkiem oraz sklepienie, będące unikatowym przykładem tak skomplikowanego krzywobieżnego opracowania żeber w granicach ówczesnego Królestwa Polskiego. W późniejszym okresie jej kolatorami stały się bogate kupieckie rody Gutteterów i Turzów (Thurzonów) von Bethlemfalva. W latach 20. XIX w., w okresie Wolnego Miasta Krakowa, opiekę nad kaplicą przejął ziemianin i obywatel krakowski Karol Mazaraki (1782-1841), grzebiąc w znajdującej się pod nią kryptą swoją matkę Annę z Jelita Bielskich, żonę Józefę z Girtlerów oraz przedwcześnie zmarłe dzieci, a następnie przeznaczając ją również na miejsce swojego własnego pochówku. Od tej pory kaplica św.