Wawrzyńca stała się mauzoleum rodowym Mazarakich herbu Newlin, a więc potomków Michała Mazarakiego (elektora Augusta II Mocnego z województwa ruskiego), którego synowie zapoczątkowali kilka linii tego rodu. Pod koniec XIX w. ściany kaplicy zostały pokryte polichromią pędzla Jana Bukowskiego. Z tego okresu pochodzi też zapewne witraż z herbem Newlin, znajdujący się w zwieńczeniu gotyckiego okna.
Kaplicę zamyka trójosiowa brama z r. 1736, wykonana z czarnego marmuru dębnickiego i inkrustowana marmurem paczółtowickim.
Członkowie rodu Mazarakich herbu Newlin upamiętnieni tablicami w kaplicy św. Wawrzyńca Linia lwowska Michał Mazaraki (1660-1723), syn Jana (pierwszego z polskich Mazarakich, indygenowanego w r. 1658) Stanisław Mazaraki (1710-1792), syn Michała
Linia kijowska Ludwik Mazaraki (1755-1827), syn Stanisława Jan Mazaraki (1797-1857), syn Ludwika Olimpia z Trzeciaków, żona Jana Wincenty Mazaraki (1799-1874), syn Ludwika Maria z Meleniewskich, żona Wincentego August Mazaraki (1846-1881), syn Jana i Olimpii Wacław Mazaraki (1842-1907), syn Jana i Olimpii Stanisława ze Światopełk Czetwertyńskich, żona Wacława Edward Mazaraki (1868-1911), syn Wacława i Stanisławy Julia z Potockich (1880-1956), żona Edwarda, wnuczka Walerii z Mazarakich Stanisław Mazaraki (1898-1909), syn Edwarda i Julii