Andrzej Marian Pawlak (ur. 1947 w Popowie) – polski inżynier elektrotechnik, profesor nauk technicznych, konstruktor i wynalazca, specjalizujący się w mechatronice, urządzeniach elektromechanicznych i elektromagnetycznych w motoryzacji, komercjalizacji technologii oraz własności intelektualnej. Wykładał m.in. na Stanford University oraz Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Pracował w centrach badawczych koncernów motoryzacyjnych: Hitachi oraz General Motors i Delphi.
Życiorys Do szkoły podstawowej uczęszczał w Pęczniewie. I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Kaliszu ukończył w 1965. Studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Poznańskiej (dyplom w 1971), gdzie tuż po obronie pracy dyplomowej został zatrudniony w Zakładzie Maszyn Elektrycznych. W latach 1973–1978 pracował jako konstruktor w Fabryce Silników Elektrycznych Małej Mocy SILMA w Sosnowcu. W międzyczasie na Politechnice Warszawskiej ukończył (1975) studium z elektromechanicznego przetwarzania energii. Stopień doktorski z elektrotechniki zdobył (1981) na Politechnice Śląskiej w Gliwicach na podstawie pracy pt. Wpływ kształtu poła wzbudzenia na parametry silnika prądu stałego małej mocy o magnesach trwałych (promotorem był prof. Tadeusz Glinka).