Metoda zegara – metoda łamania szyfrów Enigmy wynaleziona przez Jerzego Różyckiego. Była jedyną metodą wymyśloną przez polskich matematyków z Biura Szyfrów, która bazowała na własnościach lingwistycznych języka niemieckiego.
Historia W początkowym okresie używania Enigmy, kolejność wirników w maszynie zmieniana była raz na kwartał, a potem raz na miesiąc. Priorytetem było, więc sprawne określanie nastawienia wirników. Jednak w październiku 1936 roku wprowadzono zmiany w procedurze szyfrowania i kolejność wirników w maszynie zmieniana była codziennie. Należało, więc znaleźć sposób na szybkie określenie, który z wirników znajdował się na ruchliwej pozycji bębenka N. W tym celu wymyślono metodę zegara.
Opis działania Punktem wyjścia dla metody zegara był błąd konstrukcyjny Enigmy. W każdym z wirników zaczep powodujący przeniesienie występował w innym miejscu. Powodowało to, że w czasie działania maszyny obrót wirnika M następował w różnych momentach. Bębenek I powodował obrót kolejnego wirnika przy zmianie litery q na r, bębenek II przy przejściu z e na f, a III przy obrocie v na w.