Metoda zegara korzystała również z własności lingwistycznych języka niemieckiego. Jeśli bowiem zapiszemy dwa teksty napisane w języku niemieckim jeden pod drugim tak aby i-te litery obu tekstów znajdowały się w jednej kolumnie to w 10% kolumn litery w górnym i dolnym wierszu będą takie same. Jeśli zakodujemy oba teksty korzystając z Enigmy to własność zostaje zachowana dla takich samych kluczy (i-te litery w obu tekstach szyfrowane są taką samą permutacją).
Aby przeprowadzić analizę potrzebne były dwie wiadomości z tego samego dnia zakodowane kluczami różniącymi się tylko na trzeciej literze (różniącymi się tylko początkowym ustawieniem wirnika N). Zapisując jedną zakodowaną wiadomość pod drugą próbowano znaleźć przesunięcie dla którego własność 10% powtarzających się liter zachodzi. Jeśli klucze zakodowanych wiadomości to 'aaa' i 'aah' to różnica pomiędzy skręceniem wirnika N dla ustawień początkowych wynosi 7 (odległość między a i h w alfabecie łacińskim). Jeżeli przesuniemy jeden tekst w stosunku do drugiego o 7 liter w lewo lub w prawo to w którymś z przypadków (o ile nie nastąpiło wcześniej przeniesienie na wirniku M) permutacje na kolejnych literach zgodzą się i własność 10% powtarzających liter będzie zachodzić.