W takim wypadku będziemy wiedzieli, że wirnik II nie mógł być umieszczony na miejscu bębenka N, ponieważ gdyby tak było to przy przejściu bębenka N z e na f przy kodowaniu pierwszej wiadomości bębenek M obróciłby się o 1/26 i mimo przesunięcia tekstów względem siebie permutacje na kolejnych literach nie zgadzałby się i własność 10% powtarzających liter nie byłaby zachowana. Takie postępowanie pomagało stwierdzić, który z bębenków na pewno nie mógł znajdować się na pozycji wirnika N.
Zobacz też Enigma Łamanie szyfru Enigmy
Bibliografia Rejewski, Marian (1984d), How the Polish Mathematicians Broke Enigma: Appendix D of Kozaczuk 1984, pp. 246–71 Rejewski, Marian (1984e), The Mathematical Solution of the Enigma Cipher: Appendix E of Kozaczuk 1984, pp. 272-291
Kategoria:Kryptoanaliza Kategoria:Polskie wynalazki