Rozumowanie takie musiało opierać się na jakichś przesłankach. Niekiedy przesłanki można było przyjąć przez naoczność. Taki sposób rozumowania pasuje do podanego powyżej schematu trybu modus ponendo ponens.
Rozumowanie w taki sposób zapoczątkował Tales z Miletu, ale rozpowszechnił się on. Grecy próbowali oprzeć na nim całą swą wiedzę o świecie, jednakże wyodrębniła się z tej wiedzy matematyka.
Wspomniany już Arystoteles uważał, że wiedza rzetelna i niepodważalna musi opierać się na: jasnych i wyraźnych pojęciach ogólnych, określanych później pojęciami pierwotnymi teorii oczywistych i prawdziwych sądach ogólnych, stanowiących jej aksjomaty Jeśli teoria zawierać ma jakieś inne pojęcia, muszą one wpierw zostać zdefiniowane, nim zostaną użyte. Podobnie jeśli teoria obejmować ma jakieś sądy, które nie są oczywiste, należy ich dowieść, czyniąc z nich w ten sposób twierdzenia.