Obecnie Jenkins jest zaangażowany w Project New Media Literacy, gdzie toczone są dyskusje na temat wagi wartościowania otaczającej nas technologii oraz wcielania pomysłu życia w kulturze uczestniczącej. Jenkins przedstawia zakres umiejętności życia w społeczeństwie oraz zdolności kulturowych, które są podstawą wartościowego angażowania się w kulturę uczestniczącą.
Od niedawna, badania Jenkinsa skupiają się nad tym, jak jednostka w kulturze partycypacyjnej wykorzystuje i łączy różne media. Sugeruje to, że medialna konwergencja powinna być rozumiana jako proces kulturowy, aniżeli jako punkt końcowy technologii. Jenkins omawia temat medialnej konwergencji w swojej książce z 2006 roku, zatytułowanej Convergence Culture: Where Old and New Media Collide.
Jenkins wysnuwa teorię, według której nowe media ulegną przeobrażeniu, jako że Internet będzie narzędziem prostym w obsłudze i dostępnym dla wszystkich obywateli. Kłóci się ze stwierdzeniem, iż konwergencja jest przypisana tylko do technologii, która działa przy użyciu konkretnych urządzeń. Według niego, konwergencja jest metodą, która pozwala ludziom na wyszukanie informacji, z udziałem mediów z całego świata i to ze skutkiem natychmiastowym.