57, no. 2, 1975, s. 299.. Rok później wyjechał ponownie do Paryża, gdzie już w 1897 rozpoczął kolejne przedsięwzięcie wydawnicze i założył czasopismo „Dekorative Kunst” ukazujące się w Monachium do 1929. Pismo, przykładające ogromną wagę do estetycznej oprawy artystycznej, skupiało się na upowszechnianiu wzorców secesyjnych. W latach 1899–1903 prowadził też w Paryżu galerię sztuki secesyjnej La Maison Moderne.
W 1904 r. ukazało się jego najważniejsze dzieło historyczno-artystyczne – Die Entwicklungsgeschichte der modernen Kunst (pol. Historia rozwoju sztuki nowoczesnej). W swojej rozprawie skupiał się na dziewiętnastowiecznej sztuce francuskiej od Eugène’a Delacroix po impresjonistów i postimpresjonistów. Między innymi w związku z popularnością tego dzieła zaczęto rozpoznawać w Meierze-Graefem przede wszystkim rzecznika impresjonizmu. Rozprawa ta nie stanowi jednolitej narracji, ale jest zbiorem szkiców o kolejnych artystach i szczegółowych analiz ich dzieł, przy których z dużą precyzją odnosi się do ich formalnych aspektów, wiele miejsca poświęcając zwłaszcza kolorystyce.