Napad szlachty na ratusz poznański – napad szlachty wielkopolskiej na Ratusz w Poznaniu, który miał miejsce 21 sierpnia 1692przyg. Witold Maisel, Napad szlachty wielkopolskiej na Ratusz poznański (1692), [w:] „Kronika Miasta Poznania”, nr 1-2/1991, s. 163-168, .
Przebieg Genezą wydarzeń był proces szlachcica wielkopolskiego, Wojciecha Chwaliszewskiego herbu Trąby, poborcy podatkowego na województwo inowrocławskie, pochodzącego ze wsi Rękawczyn koło Mogilna. Szlachcic ten, po zakupieniu partii sukna w sklepie bławatnym Piotra Cerbsa (ówczesnego prezydenta miasta) przy ul. Świętosławskiej, postanowił je zwrócić, jako towar niskiej jakości. Cerbs nie przyjął sukna, gdyż uważał je za już odkrojone. Doszło do bójki, po czym obaj udali się do Ratusza, celem osądzenia sprawy. Chwaliszewski został na Ratuszu znieważony i postanowił uciekać, jednak go schwytano, w związku z czym zaczął wzywać na pomoc szlachtę przez okno. Pod Ratuszem zgromadziło się około 500 szlachciców z szablami. Siły miejskie reprezentowali tzw. pobudkowie z cepami (strażnicy miejscy dzienni). Mieszczanie z Ratusza bronili się za pomocą kamieni i dachówek, przejściowo odpędzając szlachtę, która jednak po pewnym czasie powróciła w zwiększonej liczbie.