Skoro wtórne rodzaje wpływają na złożoność oraz stosunkowo wysoko rozwiniętą i zorganizowaną komunikację kulturową związaną z nauką i sztuką, wchłaniają i przyswajają one zróżnicowane rodzaje pierwotne, które przybrały swą formę za pośrednictwem mowy. Bachtin wyjaśnia, że istnieją trzy elementy całej wypowiedzi, które znaczeniowo wyczerpują temat: zamiar bądź wola mówcy oraz typowo składniowe i ogólne formy finalizacji. Pierwszy element odnosi się do sposobu, w jaki wypowiedź jest użyta w mowie. Wiąże się on bezpośrednio z drugim, określającym w jaki sposób mówca decyduje się użyć określonej wypowiedzi. Z kolei trzeci element mówi, że wszystkie wypowiedzi mają określoną konstrukcję lecz może ona jednak ulec zmianie, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Retoryczne podejście do gatunku Arystoteles był jednym z pierwszych uczonych, który rozwinął podejście do gatunku na gruncie retoryki. Podzielił on sztukę retoryki na trzy rodzaje: deliberatywną, sądową oraz epidejektyczną. Deliberatywny rodzaj retoryki dotyczy wypowiedzi mających na celu nakłonienie ich odbiorców do działania. Obejmuje on retorykę stosowaną do politycznej perswazji, dyskusji o sprawach publicznych w celu rozstrzygnięcia, co jest korzystne bądź też nie i zazwyczaj dotyczy on przyszłości.