Przykładowo: przy badaniu tekstu źródłowego w języku angielskim „The woman came out of the house” i jego tekstualnego ekwiwalentu w języku polskim „Kobieta wyszła z domu”, komutacja pozwala ustalić polski ekwiwalent angielskiego przedimka określonego „the” we frazie „The woman”. Rezultat może być następujący: Tekst 1 w języku źródłowym: „The woman came out of the house”.
Tekst 1 w języku docelowym: „Kobieta wyszła z domu”.
Tekst 2 w języku źródłowym: „A woman came out of the house”.
Tekst 2 w języku docelowym: „Z domu wyszła kobieta”. Zamiana przedimka określonego „the” na nieokreślony „a” jest więc w polskim tekście sygnalizowana odpowiednio użytym szykiem zdania.
Korespondencja formalna zachodzi, gdy dana kategoria gramatyczna w języku docelowym zajmuje mniej więcej to samo miejsce w hierarchii tego języka, które korespondująca kategoria w języku źródłowym zajmuje w hierarchii swojego języka. Między francuskim zdaniem „J’ai laissé mes lunettes sur la table” i angielskim zdaniem „I’ve left my glasses on the table” korespondencja formalna zachodzi między wszystkimi elementami aż do poziomu morfemu.