Zgodność formalna jest często niemożliwa do zachowania, zwłaszcza gdy dwa języki nie są blisko spokrewnione.
Odejścia od korespondencji formalnej Catford zdefiniował jako przesunięcia translacyjne i wyodrębnił dwa ich główne rodzaje: przesunięcia poziomów językowych, gdzie jednostka na jednym poziomie językowym (np. gramatycznym) jest ekwiwalentna do jednostki na innym poziomie (np. leksykalnym) oraz przesunięcia kategorii językowych, które zachodzą w samej gramatyce.
Otto Kade Otto Kade, niemiecki teoretyk przekładu i przedstawiciel zajmującej się badaniami translatorycznymi Szkoły Lipskiej, podszedł do pojęcia ekwiwalencji na poziomie indywidualnych jednostek leksykalnych. Zaproponował on podział ekwiwalencji na cztery rodzaje.
Ekwiwalencja całkowita (jeden do jednego) zachodzi w przypadku idealnej korespondencji na poziomie formalnym i semantycznym między dwiema formami językowymi, na przykład angielskie „market research” i polskie „badania rynku”. Relacja ta jest dwukierunkowa - podczas retranslacji, czyli tłumaczenia z języka docelowego z powrotem na język źródłowy, tekst nie zmieni się. Ten rodzaj ekwiwalencji najlepiej ilustrują terminy specjalistyczne, takie jak nazwy pierwiastków chemicznych.