W 1958 roku zaśpiewał w San Remo 4 piosenki: „Fragole e cappellini” (wspólnie z Claudio Villą i Duo Fasano), „I trulli di Alberobello”, „La canzone che piace a te” i „Timida serenata” (sklasyfikowana na 6. miejscu). W 1959 roku zaprezentował „Lì per lì” w parze z Teddy Reno (5. miejsce) i „Avevamo la stessa età” w parze z Natalino Otto (7. miejsce), w 1961 – „Tu con me” w parze z Carlą Boni, w 1962 – „Lui andava a cavallo” z Gino Bramierim (6. miejsce) i „Cipria di sole z Joe Sentierim (8. miejsce), w 1963 – „Occhi neri e cielo blu” z Claudio Villą (7. miejsce) i „Un capotto rivoltato” z Sergio Brunim (poza finałem), a w 1964 – „Sole pizza e amore” z parze z Mariną Moran.
Zagrał w wielu filmach, głównie muzycznych, od Lazzarella do Quel tesoro di papà i Le donne ci tengono assai. Odbył liczne tournée zagraniczne.
W latach 60. założył własną wytwórnię płytową King, w ramach której wylansował takich piosenkarzy jak Peppino Gagliardi i Tony Astarita.
W 1965 roku wygrał Festiwal w Neapolu po raz czwarty (z piosenką „Serenata all’acqua 'e mare”, wykonaną w parze z Tonym Astaritą), a w 1969 po raz piąty (z piosenką „Preghiera, 'a 'na mamma”, wykonaną w parze z Mirną Doris) ustanawiając rekord ilości zwycięstw na tym festiwalu (5 razy).