Ważnym problemem jest również skala czasowa powstawania planet olbrzymów. Dawne teorie nie potrafiły wyjaśnić, jak ich jądra mogłyby uformować się dostatecznie szybko, by zgromadzić znaczne ilości gazu z szybko zanikającego dysku protoplanetarnego. Czas życia dysków, rzędu kilku milionów lat, wydawał się krótszy niż czas niezbędny do uformowania jądra. W rozwiązywaniu tego problemu dokonał się znaczny postęp: część modeli formuje Jowisza (lub masywniejsze planety) w około 4 miliony lat lub szybciej, a przewidywane czasy dodatkowo skróciło odejście od założenia planetozymali jednej wielkości. Niezależnego ograniczenia dostarcza historia zderzeń w pasie planetoid. Model wiążący ją z dynamicznym wzbudzeniem i ubytkiem masy pasa daje jako najbardziej prawdopodobny czas uformowania Jowisza 3,3 ± 2,6 miliona lat po początku rozdrabniania ciał w pasie. Pogodzenie wzrostu jąder i akrecji gazu z obserwowanym czasem życia dysków pozostaje jednak jednym z istotnych otwartych zagadnień modeli powstawania planet olbrzymów.