insignis saguenayensis – wschodnia i południowo-wschodnia Kanada (od Hamilton Inlet, na półwysep Labradorze do Cieśniny Belle Isle i na południowy zachód wzdłuż północnego brzegu rzeki Świętego Wawrzyńca do jeziora Saint-Jean w południowym Quebecu).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1891 roku amerykański botanik i zoolog Gerrit Smith Miller nadając mu nazwę Zapus insignis. Holotyp pochodził z obdzaru rzeki Restigouche, w Nowym Brunszwiku, w Kanadzie. Jedyny przedstawiciel rodzaju skoczomysz ((Napaeozapus) który opisał w 1899 roku amerykański przyrodnik Edward Alexander Preble.
Rodzaj Napaeozapus jest udokumentowany w zapisie kopalnym od środkowego plejstocenu (Cumberland Caverns, Maryland, Stany Zjednoczone). Dane molekularne sugerują, że N. insignis zawiera dwa różne gatunki, N. insignis i N. abietorum, chociaż potrzebne są dalsze badania molekularne i morfologiczne, aby potwierdzić ten układ. Większość podgatunków N. insignis została opisana na podstawie morfologii i prawdopodobnie powinna być zsynonimizowana.