Dzielił on również pogląd typowy dla myślicieli renesansu, iż tłumaczenia tekstów kultury innych narodów przyczyniają się do rozwoju i ulepszenia kultury i języka danego kraju, oraz do kreowania tożsamości narodowej.
Florio sformułował metaforę tłumacza jako „przybranego ojca” (ang. foster-father) dla tłumaczonego przez niego dzieła. Twierdził on, iż podczas tłumaczenia dzieło „rodzi się na nowo”, a tłumacz, jako kochający ojciec, przenosi je do Anglii, ubiera w angielskie szaty i uczy języka.
Najważniejszym dziełem Johna Florio jest tłumaczenie zbioru esejów Próby (ang. Essayes on Morall, Politike, and Millitarie Discourses) francuskiego filozofa Michela de Montaigne, wydane w roku 1603. Jest ono uznawane za jedno z najbardziej znanych i wpływowych tłumaczeń okresu elżbietańskiego. Dzieło cieszyło się rosnącą popularnością przez następne pół wieku, w związku z czym wydano je ponownie w latach 1613 i 1632. Innym słynnym dziełem przetłumaczonym przez Florio na język angielski jest Dekameron Giovanniego Boccaccia.
Przypisy
Kategoria:Tłumacze na język angielski Kategoria:Nauczyciele Kategoria:Anglicy Kategoria:Urodzeni w 1553 Kategoria:Zmarli w 1625