Władysław Kozak (ur. 1913, zm. 14 kwietnia 1936 we Lwowie) – lwowski robotnik poległy podczas zamieszek we Lwowie, jego pogrzeb stał się zarzewiem rozruchów robotniczych i zamieszek skierowanych przeciwko władzy sanacyjnej.
Śmierć podczas demonstracji 14 kwietnia 1936 Mieszkał w Kleparowie, robotniczej dzielnicy Lwowa, był żonaty i miał dwoje dzieci, był bezrobotny. Z powodu wielkiego kryzysu wielu mieszkańców Lwowa pozostawało bez pracy, największą grupę stanowili robotnicy, którzy manifestowali swój sprzeciw przeciwko polityce władz, które nie podejmowały wystarczających działań pozwalających na ożywienie rynku pracy. We wtorek po Wielkanocy, w dniu 14 kwietnia 1936 ok. pięciuset robotników zgromadziło się pod biurem pośrednictwa pracy przy ulicy Świętokrzyskiej. Uzyskali tam informację, że zabrakło funduszy potrzebnych do zatrudnienia przy robotach publicznych. Następnie udali się pod urząd miasta, gdzie próbowali bez skutku wedrzeć się do budynku, ale ich szturm odparła policja. Stamtąd przeszli na Plac Akademicki, gdzie dołączyła do nich grupa ok. sześćdziesięciu pracowników wodociągów.