Werner Koller (ur. 14 grudnia 1942 w Zurychu) – szwajcarski językoznawca i emerytowany profesor filologii germańskiej w Instytucie Germanistyki na Uniwersytecie w Bergen (Norwegia). Za jego najważniejsze dzieło uważa się „Einführung in die Übersetzungswissenschaft” (1979), w którym Koller pogłębia koncepcję ekwiwalencji i tworzy jej typologię.
Działalność akademicka Werner Koller studiował filologię niemiecką, filozofię i skandynawistykę na uniwersytetach w Zurychu i Sztokholmie. W 1968 roku ukończył studia licencjackie w Zurychu. W latach 1969–1974 pracował na obu uniwersytetach jako adiunkt i nauczyciel. W 1972 napisał w Sztokholmie doktorat zatytułowany „Grundprobleme der Übersetzungstheorie. Unter besonderer Berücksichtigung schwedisch-deutscher Übersetzungsfälle”. W latach 1974–1978 pracował jako profesor lingwistyki stosowanej na Uniwersytecie w Heidelbergu. Od roku 1978 był profesorem filologii germańskiej na Uniwersytecie w BergenLinguisten-Handbuch (red. Wilfried Kürschner). Gunter Narr: Tübingen 1994, Bd. 2, s. 484.. Od 31 grudnia 2012 jest na emeryturze.